کشکول من
نویسنده: خسرو حسینی پژوه - ۱۳٩۱/٩/٩

 

یکی از روشهایی که سال‌هاست جهت تسریع در اصلاح نژاد دام‌ها به خصوص گاو و تا حدی گوسفند، استفاده میشود ، تلقیح مصنوعی(Artificial Insemination ) است. این روش به خصوص با بدست آمدن
فن انجماد اسپرم، گسترش و کاربرد بسیاری یافت. تلقیح مصنوعی باعث می‌شود که بتوان از یک دام نر دارای صفات ژنتیکی عالی
، به میزانی بسیار بیشتر از جفت‌گیری طبیعی، بهره برد.
امکان نگهداری اسپرم‌ها در انجماد بدون آنکه حیات و قابلیت باروری آن‌ها کاهش
زیادی بیابد، استفاده از تلقیح مصنوعی را بسیار گسترش داد. به این طریق این امکان
وجود داشت که به راحتی ، اسپرم گرفته شده را منجمد کرد  و آن را به هر نقطه‌ای از جهان منتقل کرده و از آن برای نسل کشی استفاده کرد. 

در تلقیح مصنوعی تنها می‌توانیم نیمی از خصوصیات ژنتیکی جنین و نوزاد بدست آمده از آن را انتخاب کنیم، اما در نیمه دیگر آن که مربوط به جانور ماده است، نمی‌توانیم
انتخاب و تغییری داشته باشیم. همین باعث می‌شود که روند اصلاح نژاد مثلاً در یک
گاو با سرعت لازم به پیش نرود. این موضوع دانشمندان را به فکر ابداع روشی انداخت که نیمه دیگر خصوصیات جنین، یعنی خصوصیات ژنتیکی را که از مادر به نوزاد ارث می‌رسد نیز بتوان  انتخاب کرد و برگزید. این روش، فن انتقال جنین(ET=Embryo Transfer) بود


اگرچه تخمدان‌ها در پستانداران ماده حاوی صدها هزار سلول پیش ساز اُاُسیت
هستند، اما تعداد نوزادهایی که یک پستاندار ماده می‌تواند بدنبا آورد کم است؛ زیرا تعداد
دفعاتی که یک دام ماده می‌تواند آبستن شود ، توسط طول دوره آبستنی محدود می‌شود.
به این جهت در حالت معمولی، از یک دام ماده عالی تنها تعداد محدودی نوزاد می‌توان
بدست آورد. با ابداع تکنیک انتقال جنین این سد تا حدی شکسته شد. با آبستن شدن موقت
آن جانور و جمع آوری جنین یا جنین‌ها در همان ابتدای آبستنی (روز 5تا 7 در مورد گاو و گوسفند) و سپس انتقال آن‌ها به رحم جانور ماده
دیگری از همان گونه، برای کامل شدن دوران جنینی تا تولد، و سپس آبستن شدن مجدد جانور اول
(دهنده جنین)، تعداد نوزادهایی که یک پستاندار ماده می‌تواند به دنیا آورد را می‌توان به
مقدار زیادی افزایش داد. در این روش می‌توان در حیوانات یک یا دوقلوزا، با
تحریک تخمدان ها به آزاد کردن تعداد بیشتری اُاُسیت در هر دوره (تخمک گذاری چند تایی MO= Multiple Ovulation ) (شکل 3-5)، تعداد بیشتری جنین در هر بار جمع آوری کرد. به این ترتیب می‌توان میزان فرزندان بدست آمده از یک
حیوان ماده عالی را  باز هم بیشتر کرد.

بنابراین انتقال جنین به تکنیکی گفته می‌شود که در آن جنینها در مراحل اولیه رشد (جنین 5 تا 7
روزه ) از دستگاه تولید مثل یک پستاندار ماده که دهنده جنین (
Doner ) نامیده
می
شود، جمع آوری شده و جهت تکامل یافتن تا زمان زایمان، به رحم جانور ماده دیگری منتقل می‌شود که تنها حکم دایه و پرورش دهنه
را دارد
و گیرنده (Recipient ) نامیده میشود. غالباً روش انتقال جنین با ایجاد تخمک گذاری چندتایی به کار میرود که MOET گفته میشود.

اولین انتقال جنین موفق، در انگلیس و در سال 1890 توسط شخصی به
نام والتر هیپ (Walter Heap) در روی خرگوش انجام شد. اما تنها پس از خالص سازی و در دسترس قرا گرفتن هورمون
محرک فولیکولی (
Follicle Stimulating Hormone)، که می‌توانست باعث تخمک گذاری چندتایی در جانور ماده شود، بود
که این
روش در
دامپروری‌ها مورد استفاده قرار گرفت.  

 

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :