کشکول من
نویسنده: خسرو حسینی پژوه - ۱۳٩٢/٢/۱٩

مطلب زیر خلاصه ای از سر مقاله محمد ایمانی است

فتنه سال 88 نقش مهمی در امیدوار شدن دشمن به ایجاد شکاف و اختلاف در ایران و
تمرکز روی فشار تحریم‌های اقتصادی داشت. ادعای سران فتنه، تقلب در انتخابات بود اما هرگز سندی برای مدعای تقلب 11 میلیونی ارائه نکردند هیچ، که حتی کسانی چون تاج‌زاده  و ابطحی و خیل‌های دیگر بعدها تصریح کردند امکان چنین تقلبی وجود ندارد. نهم اسفند سال گذشته «ایمان-م» قائم مقام ستاد دانشجویی در ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی و دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران به خبرنامه دانشجویان گفت «این را
همه می‌دانند، من بعد از انتخابات با آقای خاتمی صحبت کردم. آقای خاتمی می‌گوید من از اول هم به تقلب قائل نبودم.» .... اولین سوال این است که چرا امثال خاتمی به جای فرار به جلو و مظلوم‌نمایی، حقیقت خیانت امثال موسوی را به مردم باز نگفتند؟ آیا آیات الهی را نشنیده بودند که «شهادت را کتمان نکنید و هرکس آن را کتمان کند، قلب او گناهکار است» و «کیست ظالم‌تر از آن کس که شهادت و گواهی را نزد خداوند کتمان کند» (آیات 140 و 283 سوره بقره).
 تقلب در انتخابات صرفا دستاویزی برای خیانت بزرگ بود.  سایت رسمی وزارت خارجه اسرائیل پنجم تیرماه همان سال نوشت: « ای کاش آقای موسوی بتواند تا آخر که همانا سرنگونی جمهوری اسلامی است همراه شود.» و انصافا دست‌اندرکاران انتحاری فتنه تا آخر مسیر و تا هر جا که توان داشتند در قطار به راه افتاده توسط موساد و سیا و ام‌آی
سیکس ماندند و لعنت ملت مومن ایران را در نهم دی 1388 دریافت کردند. دو ماه بعد از
انتشار همین تحلیل بود که فتنه‌گران در روز قدس شعار دیکته شده از سوی سایت وزارت خارجه اسرائیل شعار نه غزه نه لبنان سر ‌دادند رصدگران اطلاعاتی دشمن به وجد آمدند و سنگ بنای تحریم‌های بعدی را گذاشتند. در پی آن خیانت بزرگ، رابرت گیتس وزیر دفاع وقت آمریکا (رئیس اسبق سازمان سیا) ضمن سخنانی گفت «در حال حاضر به دلیل شکاف‌های عمیق در ایران پس از انتخابات، تحریم موثرتر از گذشته است. ما در 30 سال گذشته چنین شکاف‌هایی را ندیده بودیم. مخالفان به تدریج سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی را هدف گرفته‌اند. اکنون باید تحریم‌ها را تشدید کرد.» این اولین جرقه تحریم‌هایی بود که بعدا به واسطه مشورت فرستادگان سران فتنه به خارج کشور، نام «تحریم‌های فلج‌کننده» را گرفت تا به زعم دشمنان بتواند ملت ایران را به زانو درآورد.
4- عنوان تحریم‌های فلج‌کننده نه ساخته مقامات وزارت خارجه و خزانه‌داری آمریکا بلکه مشخصا
مشورت داده شده و ساخته و پرداخته سازمان فتنه و نمایندگان گسیل شده آنها به خارج
کشور است.  «جان هانا» از اعضای ارشد موسسه واشنگتن در سیاست خاور
نزدیک و مشاور امنیت ملی دیک چنی (معاون جرج بوش) 28 مهرماه 1388 یعنی یک ماه بعد از ماجراجویی فتنه‌گران در روز قدس، از ملاقات با شخصیت‌های نزدیک به رهبری جنبش  سبز خبر می‌دهد و به روزنامه لس‌آنجلس تایمز می‌گوید «مطمئنا پیامی که من از گردهمایی اخیر فعالان ایرانی در اروپا- که در میان آنها بعضی شخصیت‌های نزدیک به رهبری جنبش سبز حضور داشتند- شنیدم این بود که تحریم باید اعمال شود و این تحریم باید هرچه شدیدتر باشد، تحریم ضعیف و یا تدریجی فقط به رژیم این امکان را می‌دهد که با وضعیت جدید خودش را تطبیق دهد. آنها گفتند برای اینکه تحریم موثر باشد، باید به صورت شوک وارد شود که فلج کند و نه به صورت واکسن!».
 آنچه این خیانت نابخشودنی را کامل کرده  کم کاری، سوءمدیریت،
بی‌اعتنایی به مشکلات معیشتی و دهن‌کجی به مردم است.
با این اوصاف اگر قرار است طمع دشمن از سر ملت ایران
برداشته و سد تحریم‌ها و مزاحمت‌ها شکسته شود، چاره اول آن نفی و طرد تمام
سرحلقه‌هایی است که یا مبدع و مشاور دشمن در پروژه تحریم‌های فلج‌کننده بوده و یا
با حاشیه‌سازی و ایجاد انحراف در رویکرد دولت، نقش ایستگاه تقویت‌کننده را برای
تشدید تاثیر تحریم‌ها ایفا کرده‌اند. در واقع این محافل کمترین صلاحیتی برای حضور
در انتخابات ندارند ضمن اینکه گفتمان اصلی در انتخابات باید مبتنی بر نفی و «نه»
گفتن ملی به این جبهه چند سر خیانت باشد. شرط گشایش و ساماندهی اقتصاد، کم کردن شر این حلقه‌ها از سر سیاست و اقتصاد و مدیریت کشور است. این امر را باید به گفتمان ملی و روح جمعی حاکم بر فضای انتخابات تبدیل کرد.

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :