کشکول من
نویسنده: خسرو حسینی پژوه - ۱۳٩٢/٦/۱٤

مدتهاست بعضی از نوه ها ی امام دیگر "خمینی" نیستند حتی اگر با این نام خوانده شوند. امام خمینی یک خاطره و یک حس نوستالژیک نیست. خط امام نیز یک رابطه خانوادگی و یا سابقه‌ی حزبی برای کوبیدن بر سر رقیب سیاسی نیست. اگر خط امام را صرفا خاطره‌ای نوستالژیک و رابطه‌ای خانوادگی بدانیم، نتیجه‌اش می‌شود وضعیت امروز مدعیان خط امام که اصلی‌ترین آرمان‌های امام را کنار گذاشته‌اند. فرزند جسمی خمینی بودن ارزشمند است، اما فرزند معنوی خمینی بودن ارزشمندتر است. امام خمینی هرگز نمرده است که وارثی داشته باشد، امام خمینی یک حقیقت همیشه زنده است و یاران و فرزندانش، امروز علاوه بر ایران، در جنوب لبنان، در نوار غزه، در شمال آفریقا، در خاور دور، در آمریکای لاتین و در همه جای دنیا حضور دارند. مطلب زیر از سایت الف است.

«خمینی» بودن سخت است. شاید «نعیما» نخواهد این بار را به دوش بکشد. شاید دلش بخواهد راهش را خودش انتخاب کند و در این راه، راحت باشد. مقصر مادرش «نعیمه» است که این بار را روی دوش او می‌گذارد، بی‌آنکه خود او بخواهد. مادرش نعیمه که خود دچار تناقض است؛ هم می‌خواهد به دخترش افتخار کند (همان گونه که هست) و هم می‌خواهد چیزی باشد که نیست. این است که عکس دخترش را با فتوشاپ ناشیانه‌ای اصلاح و محجبه می‌کند و بعد که که عکس اصلی منتشر می شود، پست خود را حذف می کند. مانعِ نعیما، مادرِ نعیماست؛ نعیمه اشراقی. اتفاقاً مادر نعیما هم مثل اوست. صفحه فیسبوک دارد، اصلاح طلب است و در سیاست آزادانه فکر و اظهار نظر می‌کند. عقاید خاصی راجع به حجاب دارد، عکس های آرایش کرده‌اش عده‌ای را ناراحت می‌کند و ... مطلب کامل را در این جا ببینید. http://alef.ir/vdcizyazqt1a3y2.cbct.html?197716
یه این آدرس هم مراجعه کنید. http://rajanews.com/detail.asp?id=166914

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :