کلونینگ 27-موافقت‌ها و مخالفت‌ها ی شبیه سازی انسان-4

آیا شبیه سازی در انسان باید انجام شود؟

در یک نظرخواهی که مجله آمریکایی تایم TIME انجام داد 74% از سئوال شوندگان معتقد بودند شبیه سازی در انسان برخلاف خواسته خداوند است. رئیس جمهور اسبق آمریکا، بیل کلینتون، استفاده از بودجه دولتی برای انجام تحقیقات درباره شبیه‌سازی انسان را ممنوع کرده بود. او اعلام کرده بود که که هر تحقیقی که به خلق انسان مربوط باشد تنها یک موضوع علمی نیست، بلکه همان اندازه یک موضوع اخلاقی و معنوی است. هر جزء انسان یک جزء منحصر است. اما خیلی های دیگر با این نظر موافق نیستند. حتی شاید نظر واقعی رئیس جمهور آمریکا هم غیر از این بود و این فقط یک بیان سیاسی بوده است. بعضی از مباحث در موافقت با شبیه سازی از جنین انسان و یا انسان بالغ، به این حقیقت اشاره دارد که جنین‌های انسانی کلون شده، در تحقیقات مربوط به بیماری‌های ژنتیکی و درمان و پیشگیری از این بیماری‌ها، به دانشمندان بسیار کمک خواهد کرد. همچنین جنین‌های کلون شده می‌تواند باعث تسهیل تحقیقات مربوط به باروری شود؛ زیرا جمع آوری و کاشت جنین اغلب دردناک وصدمه زننده است و می‌تواند ناموفق باشد.

به علاوه، شبیه سازی از جنین می‌تواند هنگامی که باروری خارج رحمی نیز قابل انجام نباشد، یک راه حل بالقوه برای ناباروری باشد. مثلاً هنگامیکه والدین نابارور باشند و یا هنگامیکه یکی یا هر دو والدین حاوی ژن یک ناتوانی یا بیماری ژنتیکی باشند. شبیه سازی از انسان می‌تواند برای افرادی که مایل هستند بچه‌هایی داشته باشند که از نظر ژنتیکی کاملاً مانند خودشان و یا مانند فردی که او را دوست دارند باشند، جالب توجه باشد. همچنین ممکن است به دلایل شخصی متعدد و دیگری، پدر و مادری بخواهند که فرزندشان از نظر ژنتیکی شبیه فرد دیگری که عضو خانوادة آنان نیست باشد. بسیاری بر این عقیده هستند که شبیه سازی می‌تواند به عنوان یک آزادی انتخاب در تولیدمثل بیان شود. قانون نباید آن را محدود کند و جلوی آنرا بگیرد.

البته این مهم است که به خاطر بیاوریم که یک انسان یا جانور شبیه سازی شده اگرچه از نظر ژنتیکی با حیوان یا فرد دهندة ژنوم (یا هسته) مشابه است، اما از نظر فیزیکی رفتاری و شخصیتی الزاماً شبیه او نیست و ممکن است متفاوت باشد. خصوصیات رفتاری و فیزیکی می تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی غیر از ژنها نیز قرار بگیرد.

ظهور تکنولوژی‌های جدید باعث ایجاد مسائل فرهنگی جدید و پیامدهای حاصل از آن می‌شود و انسان مجبور خواهد بود که برای هر تکنولوژی جدید قانونی وضع کند. حضور این مسائل فرهنگی جدید، روند تطبیق دادن و پذیرش فرهنگ جدید را در پی دارد. و این روندی است که به موجب آن جامعه کوشش می‌کند تا تصمیم بگیرد که این تکنولوژی جدید چه معنایی برای او داشته باشد.

سئوالاتی که معمولاً در این روند پذیرش و تطبیق فرهنگی باید جواب داده شوند عبارتند از:

  1. اهداف این تکنولوژی جدید چیست؟ و چه نیازهایی را برآورده می‌کند؟ آیا این تکنولوژی تنها راه رسیدن به آن اهداف در برآورده کردن آن نیازهاست؟
  2. دسترسی به این اهداف، موردنیاز چه گروههایی و چه کسانی در جامعه است؟
  3. از کسانی که به این تکنولوژی نیاز دارند، چه کسانی می‌توانند به این تکنولوژی یا محصولات آن دسترسی یابند (مثلاً همه نیازمندان یا فقط ثروتمندان) .
  4. چه کسانی از این تکنولوژی سود خواهند برد و چه کسانی زیان خواهند دید (مستقیم یا غیرمستقیم).
  5. این تکنولوژی جدید چقدر قابل اطمینان است، چقدر بی خطر و بی ضرر است و چگونه می‌توان آن را کنترل کرد.
  6. اگر این تکنولوژی در روند تکامل و اجرا مور حمایت قرار گیرد و یا برعکس مورد مخالفت و ممانعت قرار گیرد، بدترین و بهترین حالت ممکن چیست؟
  7. آیا تکنولوژی جدید باید به عنوان «ضروری» یا « غیرضروری »، یا «بی ضرر» یا « مضر »  و «خوب» یا «بد» تعریف شود.
  8. آیا این تکنولوژی جدید و عواقب حاصل از آن، باید اخلاقی باشد؟
  9. آیا این تکنولوژی جدید باید شکلی از دارایی و مالکیت فرض شود که در اختیار افراد خاصی باشد یا در اختیار همه افراد جامعه.
/ 0 نظر / 18 بازدید